نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۸ - خدمت رکن الدین جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

بخاک پای رکن الدین اگر چه

مرا پیوسته او بی برگ دارد

که عیشی کان نه اندر خدمت اوست

بذوق عقل طعم مرگ دارد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به معبودی بی‌نظیر اشاره می‌کند که وجودش باعث زندگی و خوشبختی است. او از حالت ناامیدی خود صحبت می‌کند و می‌گوید که بدون نور معبود، بختش همواره بد بوده است. همچنین اشاره دارد به اینکه دلش اگر شادی داشته باشد، فقط اندکی فریب است و لبخندش نیز وضعیت ناموسش را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در کل، این اشعار بیانگر عشق و تمنای شاعر به معبودی است که وجودش موجب زندگی و شادی می‌شود.