شمارهٔ ۵۹ - قسم بمعبود جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
بمعبود بیچون که چون گفت کن
ز کتم عدم جان زمین بوس کرد
که بی طلعت تو درین چندگاه
همی بخت بد بر من افسوس کرد
دل ار شادیی داشت تلبیس بود
لب ار خنده کرد ناموس کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به اهمیت تحسین و تعریف از خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که خوشحالی‌اش به تحسین دیگران بستگی ندارد و اگر کسی مانند او تحسین نکند، دیگران نیز او را مورد تحسین قرار خواهند داد. در نهایت، شاعر از طرف مقابل می‌خواهد که به او اعتبار و احترام لازم را بدهد، زیرا او خود را لایق این محبت می‌داند.