شمارهٔ ۱ جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از چشم تو صد زخم درشت است مرا
چون زلف تو زان خمیده پشت است مرا
چشمت را گو نهفته دار آن سرخی
تا کس بنداندی که کشت است مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس عمیق شاعر نسبت به معشوق است. شاعر می‌گوید که چشم‌های معشوق باعث ایجاد زخم‌های روحی عمیق در او شده و به مانند زلف‌های خمیده معشوق، او را نیز غمزده و آسیب‌دیده کرده است. در پایان، شاعر از معشوق می‌خواهد که سرخی چشم خود را پنهان کند تا دیگران نتوانند او را زیر نظر بگیرند و آسیب بیشتری به او برسد.