شمارهٔ ۲ جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل بنهادم هر غم و تیماری را
نتوان بگذاشت چون تو دلداری را
ور آرزوی چشم تو خون دل ماست
چون رد کنم آرزوی بیماری را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که همه غم‌ها و نگرانی‌های خود را در دل نهاده و نمی‌تواند از دلداری تو چشم‌پوشی کند. او می‌گوید اگر آرزوی دیدن چشمان تو باعث رنج و زحمت او شده است، نمی‌تواند آن آرزو را فراموش کند. در واقع، عشق و محبت او به معشوقه‌اش چنان عمیق است که حتی رنج ناشی از آن نیز برایش قابل تحمل است.