شمارهٔ ۱۱۶ جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای بیش ز مه به نیکویی و کم نی
وقت است که رحمتی کنی یا هم نی
گویی که غمت هست ز جان شیرین‌تر
زیرا که ز جان سیر شدم وز غم نی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از یک معشوق زیبا و نیکو سخن می‌گوید و از او می‌خواهد که رحمت و محبتش را نثار کند. او احساس می‌کند که غم و اندوهش به مراتب از جانش هم دردناک‌تر است، و به نوعی از دل‌سردی و خستگی از زندگی و غم صحبت می‌کند. شاعر به این نتیجه رسیده که دیگر تحمل غم را ندارد و به محبت نیاز دارد.