شمارهٔ ۱۲۱ جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، نویسنده از دوست خود می‌خواهد که نصیحت او را بپذیرد و از گمراهی بپرهیزد. او به مثال فردی به نام فرزین اشاره می‌کند که به دلیل کج‌رویش از سعادت و موفقیت دور مانده است. در نهایت، شاعر می‌گوید اگر دوست به راه راست برود، به جایگاه مناسب خود خواهد رسید و از محرومیت نجات پیدا خواهد کرد.