نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۷ جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

زلفی که بر او بند و گره باشد صد

محتاج گره زدن چرا باشد خود

از عشوه دل سوخته من بستد

در زلف نهان کرد و گره بر وی زد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به زیبایی و جذابیت زلف معشوق اشاره دارد و می‌گوید: اگر زلفی گره‌دار و بسته باشد، دلیلش این نیست که به گره‌زدن نیاز داشته باشد. معشوق با عشوه‌های خود دل او را گرفته و گره زلفش را در دل او پنهان کرده است. در واقع، عشق و زیبایی او دلیلی است برای ایجاد گره و پیچیدگی در روابط عشقی.