شمارهٔ ۴۰ جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر می‌گوید که چشمان معشوقش او را به اندازه‌ای تحت تاثیر قرار می‌دهند که ممکن است احساساتش را تغییر دهند. او درخواست دارد که معشوق بر او جفا نکند و به او نزدیک شود. همچنین اشاره می‌کند که زیبایی معشوق، مانند لبخندی عذرخواهانه است که او را مست می‌کند و نمی‌توان از کسی که در حالت مستی است، شکایت کرد.