شمارهٔ ۴ جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
یاری که دل من است مسکن او را
هر لحظه بهانه ایست با من او را
زانجا که جمال اوی و بدخویی اوست
نی دوست توان خواند و نه دشمن او را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر دربارهٔ زیبایی و ویژگی‌های دل‌انگیز عشقی است که شاعر به آن اشاره می‌کند. شاعر نشان می‌دهد که محبت و عاشقی او باعث شده که همواره بهانه‌ای برای یادآوری محبوبش و احساساتش داشته باشد. او همچنین به تضادهای بین جنبه‌های زیبا و ناپسند شخصیت محبوب می‌پردازد و در نهایت، بیان می‌کند که نه می‌تواند او را دوست بداند و نه دشمن.