شمارهٔ ۵۱ جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات حسرت جوانی و از دست رفتن قدرت تفکر و عقل را بیان می‌کند. او اذعان دارد که با گذر زمان، درد و غم‌ها او را در برگرفته و حتی نفس کشیدن نیز برایش دشوار شده است. در نهایت، همه چیزهایی که در گذشته داشت، اکنون دیگر وجود ندارند.