شمارهٔ ۵۹ جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و تأثیر موسیقی اشاره می‌کند. او می‌گوید که در هنگام شنیدن آواز زیبا، عقل انسان متحیر و شگفت‌زده می‌شود و تمامی دردها و غم‌های دل فراموش می‌شود. همچنین، وقتی زمان آواز می‌رسد و لب‌ها باز می‌شوند، مانند صدفی که گوش خود را به صدا واگذار می‌کند، تمام وجود شاعر به شنیدن این موسیقی متمرکز می‌شود.