شمارهٔ ۶۷ جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای روی تو را برده مه چرخ نماز
زلفت چو شب هجر سیه رنگ و دراز
عذری که رخ تو دوش آوردم پیش
از چشم چو زلف خود پس گوش انداز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی محبوبش اشاره می‌کند و از نگاهی به زلف‌های او می‌گوید که به شب‌های غم و جدایی می‌مانند. او در دلش عذری برای عشقش دارد و به آن اشاره می‌کند که از دیدن محبوبش دلتنگ شده است، به طوری که او را با زیبایی‌اش در خواب می‌بیند.