شمارهٔ ۷۸ جمالالدین عبدالرزاق
جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بر آتش غم فتاده چون زلف توام
سر خیره بباد داده چون زلف توام
با آنکه ز خط برون نهادستی پای
سر بر خط تو نهاده چون زلف توام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیتها از شاعر نشاندهندهی احساس عمیق و غمگینی هستند که او در برابر معشوق خود دارد. او به زیبایی زلف معشوق اشاره میکند و میگوید که مانند زلف او، غم بر او سایه افکنده و سرش را به باد سپرده است. همچنین، او اشاره دارد که با وجود اینکه معشوق او را از خط و مرز عشق بیرون آورده، هنوز هم سرش را به آن خط که به معشوق مربوط میشود، نهاده است. به طور کلی، این اشعار تصویری از دلبستگی و اندوه عاشقانه ارائه میدهند.