نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۸ جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بر آتش غم فتاده چون زلف توام

سر خیره بباد داده چون زلف توام

با آنکه ز خط برون نهادستی پای

سر بر خط تو نهاده چون زلف توام

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت‌ها از شاعر نشان‌دهنده‌ی احساس عمیق و غمگینی هستند که او در برابر معشوق خود دارد. او به زیبایی زلف معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که مانند زلف او، غم بر او سایه افکنده و سرش را به باد سپرده است. همچنین، او اشاره دارد که با وجود اینکه معشوق او را از خط و مرز عشق بیرون آورده، هنوز هم سرش را به آن خط که به معشوق مربوط می‌شود، نهاده است. به طور کلی، این اشعار تصویری از دلبستگی و اندوه عاشقانه ارائه می‌دهند.