بخش ۱۳ - در بیان آنکه طمع را که از جمله آفات است با منقبت معدلت منافات است جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به موضوع عدالت و طمع می‌پردازد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر کسی به عدالت تمایل پیدا کند، باید از طمع به مال دیگران دوری کند. او توضیح می‌دهد که طمع و عدالت نمی‌توانند با هم وجود داشته باشند؛ زیرا طمع باعث می‌شود عدالت از بین برود. همچنین، شاعر از ننگ گدایی صحبت می‌کند و می‌گوید که نمی‌توان بر روی طمع و زیورهای دنیوی دل بست. در نهایت، به شاهان توصیه می‌کند که نباید به جستجوی زر و زیور بپردازند، چرا که این ظلم است و شایسته مقام‌شان نیست.