بخش ۱۴۷ - ان لربکم فی ایام دهرکم نفحات الا فتعرضوالها جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به مفهوم "نفحات" اشاره می‌کند، یعنی لحظه‌ها و باده‌های الهی که از حق می‌گذرد و می‌تواند به روح و جان انسان‌ها زندگی بخشد. او بیان می‌کند که این نفحات اگرچه ممکن است درد و غم را از دل کوه‌ها به دوش بکشند، اما در حقیقت، منبع برکت و رحمت هستند. شاعر تأکید می‌کند که این لحظات رحمت الهی باید مورد توجه و استقبال قرار گیرند و کسانی که بیدارند می‌توانند از این نعمت‌ها بهره‌مند شوند. در نهایت، او از خداوند درخواست می‌کند که دوباره نفحه‌ای برای بیداری او بفرستد، تا از بوی خوش گل و نسیم سحر بهره‌مند شود و به گلشن الهی نزدیک‌تر گردد.