بخش ۶۲ - در بیان آنکه در جهت بودن حق سبحانه و تعالی به اعتبار تنزل است به مرتبه جسم و جسمانیات و الا من حیث هو مبراست از جمیع امکنه و جهات جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

متن اشاره به ماهیت حق و صفات خداوند دارد. در اینجا بیان می‌شود که حق نه جسم است و نه هیولا، بلکه فراتر از این حدود و تشابهات قرار دارد. خداوند به عنوان موجودی تجردی و قدسی توصیف می‌شود که در مراتب امکان، به صورت‌های مختلف ظاهر می‌شود. هر صفتی که در جهان وجود دارد، به نوعی به صفات خدا مرتبط است و هیچ نقصی به او نسبت داده نمی‌شود. نقص‌ها و شرور که در عالم وجود دارد، نتیجه عدم‌استعداد قابل‌هاست و به خداوند نسبت داده نمی‌شود. بنابراین، همه خوبی‌ها از او هستند و او منبع کمال است. در این میان، پیامبر نیز به این موضوع اشاره کرده که همه خیرات در دست خداوند است و شر به او بازنمی‌گردد. در نهایت، همه موجودات در هستی، تسبیح‌کننده و حامد خداوند هستند، حتی اگر نام و شکل خاصی داشته باشند.