بخش ۲۱ - حاصل جواب عارف از سؤال پسر جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به بیان احساسات و تجربیات عارفان درباره عشق و دیدن جمال الهی می‌پردازد. عارف به پسرش می‌گوید که عشق او از زمان‌های دور با او بوده و در آینه وجودش تجلی داشته است. او اشاره می‌کند که وقتی چشمش به آینه افتاد و دچار نقص شد، از آن چشم پوشید و بر زانو نشست. در نهایت، می‌گوید که وقتی چهره الهی بر آینه می‌تابد، آینه به او زیبایی را نشان می‌دهد، و هر کسی که از زانو به آینه نگاه کند، به حقیقت زیبایی معنوی پی می‌برد.