بخش ۲۹ - قصه حاتم و آن بند از پای اسیری گشادن و بر پای خود نهادن جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

حاتم، که معروف به بخشندگی و جود است، یک روز از قوم خود دور می‌شود و در مسیری به قافله‌ای برمی‌خورد. در آنجا، اسیری را می‌بیند که به زنجیر بسته شده است. حاتم به نزد او می‌رود و می‌خواهد که او را آزاد کند، اما در آن لحظه هیچ چیز برای فدیه نداشت. او با محبت و لطف، بند اسیر را به پای خود می‌بندد و سنگینی آن بار را بر دوش می‌کشد تا اسیر را آزاد کند. قوم حاتم به او می‌رسند و وقتی می‌بینند که حاتم اسیر را آزاد کرده، فدیه‌ای از مال خودشان برای آزاد کردن اسیر ارائه می‌دهند و نهایتاً او را از بند رها می‌کنند.