نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۲۵ - مذمت کردن حکیم شهوت را که ولادت فرزندان بی آن معهود نیست جامی

جامی / سلامان و ابسال / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

از شه یونان حکیم تیزهوش

کرد چون افسانه فرزند گوش

گفت شاها هر که او شهوت نراند

در غم محرومی از فرزند ماند

چشم عقل و علم کور از شهوت است

دیو پیش دیده حور از شهوت است

هر کجا غوغای شهوت کرد زور

می برد از دل خرد از دیده نور

سیل شهوت هر کجا طوفان کند

خانه اقبال را ویران کند

راه شهوت پر گل و لای بلاست

هر که افتاد اندرین گل برنخاست

هر که یک جرعه می شهوت چشید

تا ابد روی خلاصی را ندید

زان می اندک به حرمت خوار شد

کاندکش مستدعی بسیار شد

از می اندک چو یک جرعه چشی

در مذاق تو نشنید زان خوشی

آن خوشی در بینی ات گردد مهار

در کشاکش داردت لیل و نهار

تا نبازی جان به راه نیستی

نبودت ممکن کزان باز ایستی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت‌ها به اهمیت کنترل شهوت و اثرات منفی آن بر زندگی انسان می‌پردازد. او از حکیم یونان، شه یونان، نقل می‌کند که هر که نتواند شهوت خود را کنترل کند، از نعمت فرزند محروم خواهد ماند. همچنین اشاره می‌کند که شهوت موجب کور شدن عقل و علم می‌شود و فرد را از درک حقیقت دور می‌کند. شاعر می‌گوید که سیل شهوت هر جا بوزد، خوشبختی و اقبال را ویران می‌کند و مسیری پر از مشکلات و بلاها به همراه دارد. در نهایت، او هشدار می‌دهد که چشیدن حتی اندکی از شهوت می‌تواند انسان را برای همیشه از رهایی محروم کند و شادابی آن، در نهایت به مضمحل شدن زندگی‌اش منجر خواهد شد.