بخش ۱۷ جامی
جامی / روضهٔ ششم (در مطایبه) / وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)
شخصی بزرگ بینی زنی را خواستگاری می کرد و در تعریف خود می گفت که من مردی ام از خفت و سبکساری دور و بر احتمال مکاره صبور. زن گفت: اگر تو بر احتمال مکاره صبور نبودی این بینی را چهل سال نتوانستی کشیدن!
از بینی بزرگ تو باریست بر همه
تا کی به هرزه روی سوی آن و این نهی
هرلحظه سجده تو نه از بهر طاعت است
بار گران بینی خود بر زمین نهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شخصی با بینی بزرگ از زنی خواستگاری می‌کند و به طور مبالغه‌آمیز درباره خود صحبت می‌کند و می‌گوید که مردی شوخ‌طبع و مستقل است. زن به او پاسخ می‌دهد که اگر واقعاً این صفات را داشت، نمی‌توانست به خاطر بینی بزرگش به مدت چهل سال اینقدر صبور باشد. او همچنین اشاره می‌کند که بزرگ بودن بینی‌اش بار سنگینی است و از او می‌خواهد که به جای نمایش خود و توجه به دیگران، به واقعیت خویش بپردازد و بار سنگین خود را بر زمین بگذارد.