بخش ۳۴ جامی
جامی / روضهٔ ششم (در مطایبه) / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
شخصی نماز گزارد و بعد از نماز دعا کرد و در دعای خود درآمدن در بهشت و خلاصی از آتش دوزخ خواست پیرزنی در قفای او ایستاده بود و آن را می شنید، می گفت: خداوندا مرا در آنچه می خواهد شریک گردان.
چون آن شخص آن را بشنید گفت: خداوندا مرا بر دار کش و به ضرب تازیانه بمیران! پیرزن گفت: خداوندا مرا بیامرز و از آنچه می طلبد نگاه دار!
آن شخص روی باز پس کرد که این عجب ناراست حکمی است و ناپسندیده قسمتی که در راحت و آسودگی با من انبازی و در محنت و فرسودگی از من ممتاز!
نه منصف باشد آن طامع که کامی
چو یابی از خدای انباز گردد
وگر در راه ناکامی نهی گام
هم از گام نخستین باز گردد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شخصی بعد از نماز دعا کرد و خواسته‌هایش را مطرح کرد. در این هنگام، پیرزنی که پشت سر او ایستاده بود، از خدا خواست که او را در خواسته‌های این شخص شریک کند. وقتی آن مرد این درخواست را شنید، با ناراحتی گفت که خداوند او را به دار بکشاند. پیرزن هم از خدا خواست که او را بیامرزد و خواسته‌های آن شخص را از او دور کند. این شخص به ناپسند بودن این طرز رفتار اشاره کرد و گفت که چنین رفتارهایی ناعادلانه است؛ چرا که در زمان خوشی‌ها، دیگران شریک می‌شوند اما در زمان سختی‌ها، کسی جرات نمی‌کند که کنار تو بماند.