نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۴ جامی

جامی / روضهٔ هشتم (در حکایات حیوانات) / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

سرخ زنبوری بر مگس عسل زور آورد تا وی را طعمه خود سازد، به زاری در آمد که با وجود این همه شهد و عسل مرا چه قدر و محل که آن را بگذاری و به من رغبت آری؟ زنبور گفت: اگر آن شهد است تو شهد را کانی و اگر آن عسل، تو سرچشمه آنی.

ای خوش آن مرد حقیقت که ز پیغام و سلام

رو بتابد به سوی مایده وصل رود

اصل چون روی نماید ز پس پرده فرع

فرع را باز گذارد به سر اصل رود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

سرخ زنبوری تلاش کرد تا مگس عسل را طعمه خود کند، ولی مگس با ناله گفت با وجود شهد و عسل چه ارزشی دارم که زنبور به او توجه کند. زنبور پاسخ داد که تو منبع شهدی و خود شهدی. در ادامه به مردی اشاره می‌کند که حقیقت را درمی‌یابد و به وصل می‌رسد، و می‌فهمد که اصل (حقیقت) از فرع (ظاهر) بالاتر است.