بخش ۱۹ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

دوستی بین یک شتر و یک درازگوش (خر) برقرار بود. آن‌ها به کنار جوی بزرگی رسیدند. شتر به درازگوش گفت که آب تنها تا شکم اوست و می‌تواند عبور کند. اما درازگوش پاسخ داد که او نمی‌تواند به راحتی عبور کند زیرا آب به شکمش نمی‌رسد. او به شتر یادآوری کرد که باید قدر خود را بشناسد و هرگز فراتر از توانایی‌هایش نرود، زیرا ستایش نابخردانه از خود، انسان را به خطر می‌اندازد. به عبارت دیگر، درازگوش اشاره کرد که هر کس باید به محدوده‌ی توانایی‌های خود آگاه باشد و از فراتر رفتن از آن پرهیز کند.