شمارهٔ ۲۲۱ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ناامیدی و درد ناشی از فاصله با دوست می‌پردازد. شاعر از احساساتی مانند هجران و بی‌کسی صحبت می‌کند و نشان می‌دهد که برای فرار از این درد، به دور از دوست خود گشته و در حالتی ناامیدانه، حتی به خویش بی‌توجهی می‌کند. او از درد عشق و ناکامی در دیدار محبوب سخن می‌گوید و به یادآوری مکان‌هایی که با امید به دوست به آن‌ها رفته، اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به عواطفی چون ناکامی و دل‌تنگی به خاطر عدم تحقق آرزوهایش پرداخته و می‌گوید که با وجود همه این دردها، در پی دوست بود و این سفر ناامیدانه را ادامه داده است.