شمارهٔ ۳۸۱ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به درد و رنج عاشق اشاره دارد که در شب به یاد محبوبش بیمار می‌شود و دلش از ناله‌ها و غم‌هایش به تنگ آمده است. شاعر به معشوقش می‌گوید که غم او پیش از آنکه دیگران درباره‌اش صحبت کنند، باید مورد توجه خدا قرار گیرد. او از حسرت دیدار محبوب می‌گوید که مرگ را در آخرین لحظه برایش دشوار می‌کند. شاعر به یاد روزی می‌افتد که محبوبش با دوستانش او را دیده و تعجب کرده بود که چرا او اینقدر در کوی آنها سرگردان است. همچنین اشاره می‌کند که مرگ برای دل‌های عاشق بسیار سنگین است و غم هجران محبوب، او را عذاب می‌دهد. این شعر نهایتاً به خواب و راحتی محبوب پرداخته و در مقابل بیداری و درد عاشق در کوی او را به تصویر می‌کشد.