شمارهٔ ۴۶۸ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به معشوقش یادآوری می‌کند که هرگز به او توجه نکرده و غم‌های او را نادیده گرفته است. او از بی‌توجهی معشوق به دل شاد کردن و آباد کردن زندگی‌اش گلایه می‌کند و به این نکته اشاره می‌کند که معشوق به جای کمک، تنها به خود و زیبایی‌های خود می‌پرداخته است. همچنین شاعر به ناکامی‌های خود در عشق و زندگی‌اش اشاره می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که هیچ چیزی جز آزادی از رنج معشوق به دست نمی‌آورد.