نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۴۱ جامی

جامی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

ای ز لعلت کامجو روح الامین

خط سبزت رحمة للعالمین

گل لطافت دارد و سرو اعتدال

تو سهی قامت هم آن داری هم این

در رهم گر گویی از سرکن قدم

پایم از شادی نیاید بر زمین

گرد سبزه کم نشیند باغبان

تا نشاندی سبزه گرد یاسمین

گر نبینم هفته ای ماه رخت

بگذرم آهم ز چرخ هفتمین

تا کمین کردی تو شیران گشته اند

آهوی چشم تو را صید کمین

ریخته در پای تو جامی ز چشم

همچو نظم خویش درهای ثمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی و لطافت معشوقه‌ای است که با ویژگی‌های خاص خود، مانند رنگ لعل، راهنمایی روحانی و رحمت برای جهانیان را به تصویر می‌کشد. شاعر به توصیف قامت و جمال معشوق می‌پردازد و از تأثیر وجود او بر دل و جان خود سخن می‌گوید. او گاهی به حالت عاشقانه و هیجانی خود اشاره کرده و بیان می‌کند که حتی دوری از معشوق نیز برایش سخت و دردناک است. تصویرهایی از طبیعت و گل و گیاه در این شعر به کار رفته تا زیبایی معشوق را بیشتر به نمایش بگذارد. در نهایت، احساس شیدایی و اشتیاق شاعر نسبت به معشوق را به وضوح می‌توان مشاهده کرد.