نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۶۹ جامی

جامی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

بیا جانا دل پر درد من بین

سرشک گرم و آه سرد من بین

غم مهجوری و بار صبوری

همه بر جان غم پرورد من بین

چو جان ازگرد تن دامن فشاند

به دامانت نشسته گرد من بین

تنم را سیل اشک آورد سویت

خس و خاشاک آب آورد من بین

مگو رنگی ندارد جامی از عشق

سرشک سرخ و روی زرد من بین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و غم خود سخن می‌گوید و احساسات عمیقش را با توصیفاتی از اشک و آه‌هایش بیان می‌کند. او به عشق و فراق از معشوق اشاره می‌کند و وضعیت نامناسب خود را نسبت به عشق نشان می‌دهد. همچنین، از غم و صبوری‌اش در این جدایی گفته و به تفاوت بین رنگ عشق و حال خود اشاره می‌کند. در نهایت، این شعر احساساتی عمیق و پر از سپیدی و رنگ باختگی را به تصویر می‌کشد.