شمارهٔ ۷۸۸ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غزل به بیان حال و احساس شاعر نسبت به عشق و دردهای ناشی از آن می‌پردازد. شاعر با ابراز نگرانی از رفتارهای ناپسند و جفاهایی که به خود و دیگران می‌کند، می‌گوید که اگر روزی بر سر راه معشوق بیفتد، نباید او را راند. سپس به زیبایی‌های معشوق و تاثیر آن بر روح و جانش اشاره می‌کند و به دیگران توصیه می‌کند که از تعریف و تمجید بی‌خود خودداری کنند. نهایتاً، شاعر به یادآوری می‌پردازد که هرگز نباید خالی از حس و احساس باشد و باید در مقابل زیبایی‌ها با آگاهی و دل‌سپردگی رفتار کند. شعر در نهایت، به دشواری‌های عشق و زیبایی‌های آن اشاره دارد.