شمارهٔ ۷۹۸ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و جذبه معشوق می‌پردازد. شاعر در آن از نور چهره معشوق یاد می‌کند که همچون ماه است و از تاثیراتی که این زیبایی بر دیگران دارد، صحبت می‌کند. او به چشمان معشوق اشاره می‌کند که به نوعی جادوگری می‌مانند و هیچ‌کس مشابه آن‌ها را ندیده است. همچنین، شاعر از احساسات عمیق خود، حتی در مواردی که ظاهراً از عشق و دیانت دور است، سخن می‌گوید. در نهایت، او به مساله‌ای اشاره می‌کند که حتی اگر هم لباسش گم شود، چیزی از زیبایی و جذبه معشوق کم نخواهد شد.