نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۶۲ جامی

جامی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

سلام الله ما ناحت حمامه

لفقد الالف او جادت غمامه

علی اکناف واد فیه حلت

سعاد بالسعادة والسلامه

اگر در نامه درد دل نویسم

شود گلگون ز آب دیده نامه

وگر با خامه سوز سینه گویم

علم بیرون زند آتش ز خامه

همه عالم به طعن عشقبازی

زبان بگشاده بر من خاصه عامه

نیاید قصه دوری به پایان

ولو قلنا الی یوم القیامه

پشیمان شد ز لاف عشق جامی

ولکن لیس تجدید الندامه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات عمیق و درد دل عاشقانه نویسنده اشاره دارد. شاعر از غم و اندوه ناشی از دوری معشوق صحبت می‌کند و می‌گوید اگر بخواهد درد دلش را در نامه بنویسد، نامه‌اش از اشک‌هایش گلگون خواهد شد. او همچنین اشاره می‌کند که عشق باعث می‌شود عواطف شدیدی در او بوجود آید و دیگران به او طعنه می‌زنند. در نهایت، او به این موضوع اشاره می‌کند که قصه دوری و جدایی هرگز پایان نمی‌پذیرد و اگرچه ممکن است از عشق پشیمان شود، ولی باز هم نمی‌تواند منکر احساساتش شود.