نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۲۴ جامی

جامی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

عاشق و رندم و خراباتی

فارغ از زاهد مناجاتی

در شهود کمال حسن ازل

کل شی ء اراه مرآتی

کل وقت اری محیاه

لیس الا اعز اوقاتی

کل حال اذوق بلواه

لیس الا اجل حالاتی

در خرابات عاشقان شب و روز

من و آن دلبر خراباتی

جرعه ای می کشیم و می کوشیم

فی طریق الهوی کما یاتی

با خراباتیان نشین جامی

بگسل از صوفیان طاماتی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف حال و هوای عاشقان و رندهای خراباتی می‌پردازد. شاعر از زاهدان و کسانی که در عالم مناجات و عبادت هستند، کنار می‌کشد و به کمال حسن عشق و زیبایی در هر چیز می‌نگرد. او لحظات زندگی را به عنوان فرصت‌های ارزشمند می‌بیند و در هر حالتی از طعم عشق و بلای آن لذت می‌برد. در این مسیر، شاعر و محبوب خراباتی‌اش با هم مشغول شراب‌نوشی و سلوک در طریق عشق هستند و از پیوند با صوفیان و زاهدان فاصله می‌گیرند. در کل، شعر حس عاشقانه و رندانه را به زیبایی منتقل می‌کند.