شمارهٔ ۹۹۴ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر حسرت و آرزوهای شاعر است. او آرزو می‌کند که سر او بر خاک آن محبوب باشد و زیر پای او له شود. شاعر به یاد روزهایی می‌افتد که با نسیم و بوی او به کوی او رفته است و به چاک‌های گریبانش و زخم‌هایی که بر سینه‌اش زده شده اشاره می‌کند. او همچنین از سوختن و داغ دیدن به خاطر محبوب سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که خود را در دام عشق او بیابد و بنده‌ای در فتراک او باشد. به‌طور کلی، این شعر از عشق عمیق و دردهای ناشی از آن حکایت دارد.