شمارهٔ ۱۴ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از پیش‌فرض‌های خود درباره شخصی صحبت می‌کند که ابتدا او را از خود دور می‌پنداشته و در اوج سفرش، تصور می‌کرده که او را درک کرده است. اما اکنون که آن شخص را یافته، متوجه شده که در واقع در قدم اول اشتباه کرده و نتوانسته او را درست بشناسد.