شمارهٔ ۲۴ جامی
جامی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با زلف تو نافه را سر مسکینی ست
با روی تو ماه رسته از خودبینی ست
شیرین لب خود مگز که آن تبخاله
کافتاده بر آن لب همه از شیرینی ست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی‌های محبوبش اشاره می‌کند. او می‌گوید زلف محبوب، مانند ضبط مسکینی است و چهره‌اش همچون ماهی است که از خودخواهی دور شده. همچنین به شیرینی لبان او اشاره می‌کند و می‌گوید که نباید لبانش را گاز بزند، زیرا همه آن شیرینی‌ها از لبانش نشأت می‌گیرد و به دلنشینی او افزوده است.