شمارهٔ ۳ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به نوعی بازی با واژه‌ها می‌پردازد و به این نکته اشاره می‌کند که هرگاه به سراغ نوشیدنی می‌رود، تو را با باده یا جام می‌خواند و گاهی تو را به مانند دانه و دام می‌بیند. او می‌گوید که هیچ چیزی در جهان به جز نام تو اهمیت ندارد و در نهایت از خود می‌پرسد که با کدام نام باید تو را خطاب کند.