شمارهٔ ۳۵ جامی
جامی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن شاهد غیبی ز نهانخانه بود
زد جلوه کنان خیمه به صحرای نمود
از زلف تعینات بر عارض ذات
هر حلقه که بست دل ز صد حلقه ربود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به توصیف یک شاهد غیبی می‌پردازد که از عالم پنهان خود را نمایان کرده و در صحرایی می‌درخشد. زلف‌های این شاهد، نمادی از جلوه‌های وجود و تعینات هستند که بر چهره‌ی ذات الهی، تأثیر می‌گذارند و هر حلقه‌ای که بسته می‌شود، دل‌های بسیاری را جذب و مجذوب خود می‌کند.