نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۷ جامی

جامی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای روی تو گل دهان و لب نقل و نبیذ

عیش همه از لذت وصل تو لذیذ

تا چشم بد زمانه ماند ز تو دور

از دست منت باد به گردن تعویذ

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی‌های معشوقش اشاره می‌کند و لذت‌های ناشی از وصال او را وصف می‌کند. او به دوری از چشمِ بدِ زمانه اشاره می‌کند و این موضوع را به عنوان دلیلی برای استفاده از تعویذ و دور نگه داشتن بدی‌ها می‌داند. به طور کلی، شعر حاکی از عشق و ارادت به معشوق و نگرانی از آسیب دیدن اوست.