شمارهٔ ۱۱۵ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان عواطف عمیق عاشقانه و اندوه شاعر می‌پردازد. شاعر از شدت عشق و دلتنگی‌اش می‌گوید که چقدر مایل است به وسیلهٔ آه‌هایش بر افلاک اثر بگذارد و به یاد معشوقش به هر کاری دست بزند. او دربارهٔ شوق دیدار معشوق و بی‌قراری‌اش صحبت می‌کند و می‌گوید که حتی حاضر است خاک شود و در عشق او فدای خود کند. همچنین به مفهوم فراق و یاد معشوق و تأثیراتی که وجود او در زندگیش داشته، اشاره دارد. شاعر در نهایت اظهار می‌کند که پس از مرگ نیز یاد و نام معشوق را بر دل و زندگی‌اش حک خواهد کرد. این شعر احساسی و تصوری از عشق عمیق و فراق را به تصویر می‌کشد.