شمارهٔ ۲۳۲ جامی
جامی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
ای پیک دوست پیش آ کت دست و پا ببوسم
دستت جدا بگیرم پایت جدا ببوسم
روی تو دیده چشمش روی تو را ببینم
چشم تو دیده رویش چشم تو را ببوسم
نامه به دست داری از کار رفت دستم
بگشای تا ببینم پیش آر تا ببوسم
چشمش برآن فتاده دستش به آن رسیده
دیده بر آن بمالم هر لحظه یا ببوسم
حرف وفاست در وی مهر رضاست بر وی
آن از درون بخوانم وین بر قفا ببوسم
مشکین گیاست خطش خوشبو گلش معانی
خوشبو گلش ببویم مشکین گیا ببوسم
مستسقیم من و آب آن نامه بوسه دادن
سیری کجاست جامی گر عمرها ببوسم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و شوق به معشوق سخن می‌گوید. او با هراس از جدایی، آرزو دارد که بتواند با بوسیدن دست و پای معشوق، عشق خود را ابراز کند. شاعر به زیبایی‌های چهره معشوق اشاره کرده و احساسات عمیق خود را نسبت به نامه‌ای که از طرف او دریافت کرده، بیان می‌کند. او خواهان نزدیکی و در آغوش کشیدن معشوق است و از عطری که از خط او برمی‌خیزد لذت می‌برد. در کل، این شعر توصیف کننده‌ی اشتیاق و محبت عمیق به معشوق است.