نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۹۵ جامی

جامی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

نگارا بر گرفتاران ببخشای

خدا را بر گرفتاران ببخشای

که را یارا که گوید با تو یارا

که یارا بر گرفتاران ببخشای

به راهت پی سپر گشته چو مورم

سوارا بر گرفتاران ببخشای

رخ خود را به خط و خال ازین بیش

میارا بر گرفتاران ببخشای

پی آغوش یاران چون گشایی

قبا را بر گرفتاران ببخشای

چو گردد بر حریفان جام وصلت

گوارا بر گرفتاران ببخشای

گرفتار خزان شد بی تو جامی

بهارا بر گرفتاران ببخشای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از یاری و بخشش سخن می‌گوید و به نوعی دعا و درخواست برای رحمت و بخشش نسبت به افرادی است که در مشکلات و سختی‌ها هستند. شاعر از خداوند می‌خواهد که به گرفتاران توجه کند و به آنها یاری رساند. همچنین، بیان می‌کند که در عشق و روابط انسانی، انسان‌ها نیز می‌توانند در برابر مشکلات به یکدیگر کمک کنند و باید در چرخش زندگی و شادی‌ها و غم‌ها، به یاد یکدیگر باشند. در کل، شعر تأکید بر محبت، همدلی و نیاز به بخشش در میان انسان‌ها دارد.