نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۷ جامی

جامی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

منجم می کند از ماه و خور بحث

ز ماه رویت ارباب نظر بحث

نشد ماهیت روی تو روشن

اگرچه سالها بگذشت در بحث

چو بحث زلف تو آید به پایان

به وصف کاکلت گیرم ز سر بحث

مرا صد بحث باشد با لب تو

به بوسی می کنم ابراز هر بحث

سخنورزان ازان لب نکته گویند

خوش آید طوطیان را از شکر بحث

رود اسرار عشق از دل سوی دل

ندارند اهل دل با یکدگر بحث

مطول شد سخن جامی ازان زلف

به شرح آن دهان کن مختصر بحث

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره جذابیت و زیبایی چهره محبوب صحبت می‌کند. شاعر به توصیف ماه و خورشید و زیبایی محبوبش می‌پردازد و اشاره می‌کند که علی‌رغم تلاش‌ها، هنوز ماهیت زیبایی او کاملاً روشن نشده است. همچنین بر این نکته تأکید دارد که وقتی به زلف محبوب می‌رسد، دیگر بحث درباره زیبایی او را با توصیف کلاهی که می‌پوشد، ادامه خواهد داد. شاعر همچنین از عشق و احساسات عمیق خود می‌گوید و بیان می‌کند که اهل دل، رازهای عشق را در دل خود دارند و نیازی به بحث‌های لفظی ندارند. در نهایت، او به زیبایی لب محبوب اشاره کرده و می‌خواهد آن را به طور مختصر و مفید بیان کند.