شمارهٔ ۳۵ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به تشخیص حس تنهایی و کمبودهایی که در زندگی‌اش وجود دارد، اشاره می‌کند. او از یک سو به دنبال راهی برای پرکردن خلأهای وجودش است و از سوی دیگر، به بزم و شادی نیز نیاز دارد. شاعر به این نکته می‌پردازد که چگونه زمان می‌تواند این کمبودها را پر کند و تا زمانی که دستش به جرعه‌هایی از شراب نرسد، احساس ناتوانی و خالی بودن خواهد داشت.