شمارهٔ ۱۱۴ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، بلبل به عنوان نمادی از زیبایی و عشق به غزلخوانی می‌پردازد و با افشاندن شکوفه‌ها، نشاط و زندگی را به ارمغان می‌آورد. شاعر اشاره می‌کند که با آمدن بهار و نور، باغی که پژمرده بود دوباره زنده شده است. او به دل عاشقانی که از عشق داغدارند، می‌پردازد و از کسانی که غرق در عشق‌اند، دعوت می‌کند تا از زیبایی‌ها لذت ببرند. بهار فصل شادی و عشق است و باید از آن بهره‌مند شدند، زیرا این لحظات گذرا هستند و پشیمانی برای آینده در پی نخواهد داشت. شاعر همچنین زیبایی بهار در سمرقند و خراسان را توصیف می‌کند و مردم را به میگساری و شادکامی دعوت می‌کند.