شمارهٔ ۲۶۷ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به اهمیت و الویت عشق به محبوب واقعی اشاره دارد. شاعر به خواننده توصیه می‌کند که همه چیز را به خاطر عشق به یار بی‌همتا رها کند و به پیوند عمیق با او بپردازد. او بیان می‌کند که یار، با وجود غنای ذاتی‌اش، به محبت و توجه ما نیاز دارد. زاهدان از زیبایی محبوبان پرهیز می‌کنند و شاعر می‌گوید که او نمی‌تواند این سوگند را بشکند. در نگاه عابران، هیچ مانعی برای درک عشق وجود ندارد و تنها عشق به محبوب واقعی است که ارزشمند است. شاعر در نهایت به ما یادآوری می‌کند که تنها با ترک خودخواهی و فردیت می‌توان به یار واقعی رسید و از عشق او بهره‌مند شد.