شمارهٔ ۳۷۱ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از اندوه و دوری از محبوب می‌گوید. او به بی‌بختی‌اش اشاره می‌کند که حتی در شب هم به چهره روشن محبوبش نمی‌تواند نگاه کند. شاعر از آرزوهایش برای دیدن محبوب و عشقش سخن می‌گوید و این که حتی بعد از مرگ نیز به یاد او خواهد بود. او به دعاهایی که در زندگی برای محبوب خود کرده اشاره می‌کند و خواهان توجه و محبت اوست. در پایان به زیبایی محبوب و تأثیر او بر خود اشاره می‌کند و می‌گوید که چگونه عشق او همچون گیاهان و گل‌ها در او تأثیر گذاشته است. به طور کلی، شعر بیانگر احساسات عمیق عشق و درد دوری از محبوب است.