نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۴ جامی

جامی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

زهی عشق تو را بر کفرو دین پشت

رخت آتش زده بر جان زردشت

بود روشن ز رخسار و جبینت

که تو خورشید و ماهی پشت بر پشت

به وصف زلف تو کرده دبیران

سیاهی و قلم زانگشت و انگشت

به افسون باز نتوان رستن از عشق

نشاید مشعل صبح از نفس کشت

به آن غمزه مشو جامی مقابل

مزن با آن درفش از سادگی مشت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به توصیف عشق و زیبایی معشوق پرداخته و از قدرت و تاثیر آن بر قلب و جان سخن می‌گوید. شاعر به زیبایی چهره و زلف معشوق اشاره می‌کند و با تعابیر مختلف نشان می‌دهد که عشق او چقدر عمیق و غیرقابل فرار است. همچنین به پیوند عشق با آتش و نور اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که هیچ چیزی نمی‌تواند انسان را از این عشق رها کند. در نهایت، شاعر به سادگی و کمال زیبایی معشوق اشاره می‌کند و از قدرت عشقش صحبت می‌کند.