نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷ جامی

جامی / اشعار پراکنده / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

دی مرغک خامه بهر نامت

بر صفحه نامه شد رقم کوش

مجروح شد از دو حرف آن روح

مدهوش شد از دو حرف آن هوش

منقار زدن برای دانه

بعد از همه شد بر او فراموش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، مرغکی برای نام کسی نامه می‌نویسد و به خاطر دو حرف از نام آن شخص مجروح و مدهوش می‌شود. او در نهایت فراموش می‌کند که برای تأمین دانه منقار بزند و تمام توجه‌اش معطوف به آن دو حرف می‌شود.