نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶ جیحون یزدی

جیحون یزدی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

ای ترک جفاپیشه لختی به وفا دم زن

بگشای ز ابرو چین بر طرّهٔ پر خم زن

چون خط سیه کارت بر چهر سپیدت رست

با زلف بگو زین پس رو حلقه ماتم زن

گر هر که ترا جویاست بر کشتن او کوشی

یکباره ز خشم آتش بر خلق دو عالم زن

تا زلف چو شیطانت بر آن رخ چون خلد است

از گندم خال خویش راه دل آدم زن

از عشوه شکرخندی بر خاک شهیدان کن

وآنگاه دم از معجز چون عیسی مریم زن

یک سلسله عاقل را دیوانه اگر خواهی

زلفین مسلسل را شوخی کن و برهم زن

گویی غزل ار روزی بر سبکِ سنایی گو

ور پنجه زنی جیحون در پنجهٔ رستم زن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جاذبه زنانه اشاره دارد و از شاعر خواسته می‌شود که به وفا و محبت پرداخته و از زیبایی‌های ظاهری خود عبرت بگیرد. شاعر به معشوقه‌ای می‌نویسد که با زیبایی و جذابیتش می‌تواند قلب‌ها را به تپش درآورد و حتی دیوانگی را نیز به جان عاقلان بیفکند. او به کار بردن زیبایی و شگردهای عشق را توصیه می‌کند و با اشاره به قدرت عشق و جذابیت، از او می‌خواهد که درک کند که می‌تواند معجزه‌آسا عمل کند. در نهایت، شاعر بازیگوشی و جاذبه را به عنوان وسایلی برای تحت تأثیر قرار دادن دیگران پیشنهاد می‌کند.