شمارهٔ ۳۶ جنید شیرازی

تویی که وصل تو کام دل حزین من است

خیال روی تو همواره همنشین من است

تویی که زلف و بناگوش و خط و عارض تو

بنفشه و گل و ریحان و یاسمین من است

چگونه گوشه توانم گرفت که ابرویت

کمان کشیده و پیوسته در کمین من است